tel: (59) 842 36 89, kom: 607 155 002
e-mail: ksiegowa_sc@wp.pl

Jak założyć własną firmę krok po kroku?

Zakładamy własną firmę krok po kroku

Jednoosobowa działalność gospodarcza

Założenie własnego biznesu to bardzo ważna decyzja,
wiąże się to zarówno z wydatkami, jak i ryzykiem, czy działalność
gospodarcza się powiedzie i czy będzie źródłem dochodu. Coraz więcej
ludzi się na nią decyduje chociażby dlatego, że w ten sposób mogą
realizować swoje pomysły i są sami dla siebie szefami.

Szczególną uwagę należy poświęcić nazwie oraz logo
firmy – aby nie była za długa i szybko zapadała w pamięć, a logo powinno
być czytelne w każdej formie.

  • Kiedy potrzebujemy własnej działalności gospodarczej?

Każda czynność zarobkowa, wykonywana w sposób ciągły
oraz zorganizowany dająca stały przychód, spełnia definicję działalności
gospodarczej. W związku z tym, musi zostać zarejestrowana. Nieistotne
jest czy potencjalny przedsiębiorca zajmuje się udzielaniem korepetycji,
sprzedażą na aukcjach internetowych, czy malowaniem mieszkań. W każdym
razie powinien je zalegalizować.

W tym celu, należy wypełnić formularz CEIDG-1 i w
zależności od tego, ile ma się czasu i gdzie aktualnie się przebywa, to
są cztery opcje na złożenie wniosku:

  • osobiście, w urzędzie miasta lub gminy,
  • listem poleconym (poświadczonym notarialnie),
  • elektronicznie, z użyciem bezpiecznego podpisu kwalifikowanego,
  • elektronicznie, bez użycia bezpiecznego podpisu kwalifikowanego.

Więcej szczegółów na temat składania wniosku
o rejestrację jednoosobowej działalności gospodarczej znajdziesz pod
adresem strony: Rozpoczęcie działalności gospodarczej – Formy organizacyjne i prawne.

Po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności
gospodarczej kolejnymi ważnymi formalnościami są: Numer REGON oraz Numer
Identyfikacji Podatkowej tzw. NIP.

Jeżeli w momencie zakładania jednoosobowej
działalności gospodarczej, posiada się nadany NIP, to nie ulega on
zmianie. Jeśli jednak nie posiada się NIP-u – zostanie on nadany po
rejestracji wraz z REGON-em. Zarówno NIP jak i REGON są wymagane w
kontaktach z Urzędem Skarbowym czy Zakładem Ubezpieczeń Społecznych.

  • Wybór formy opodatkowania oraz rodzaj prowadzonej dokumentacji rachunkowej

Podczas wypełniania wniosku CEIDG-1 należy już się
zdecydować na konkretną formę opodatkowania oraz ewidencję księgową. Do
wyboru są:

  • opodatkowanie na zasadach ogólnych – księgi rachunkowych lub księgi przychodów i rozchodów,
  • opodatkowanie podatkiem liniowym – księgi rachunkowych lub księgi przychodów i rozchodów,
  • ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – ewidencje przychodów,
  • karta podatkowa.

Wybór właściwej formy opodatkowania jest bardzo
ważny, zwłaszcza w początkowym okresie działalności, kiedy ponoszone są
koszty a na przychody jeszcze się czeka. Więc należy wybrać taką formę
opodatkowania, aby przyniosła jak największe korzyści a nie zwiększała
stratę i nie doprowadziła firmy do bankructwa.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych inaczej wg skali podatkowej polega
na opodatkowaniu dochodów według skali podatkowej, nazywane także
progami podatkowymi, które określają jaką stawką podatku opodatkowane są
dochody – do 85.528 zł. 18% powyżej tejże kwoty 32%. Dochód to różnica
pomiędzy przychodami a kosztami uzyskania przychodu. Przy tej formie
opodatkowania korzysta się z kwoty wolnej od podatku w wysokości 3.091
zł. a to oznacza, że dopiero od nadwyżki tejże kwoty płaci się podatek
dochodowy. Można też skorzystać z ulg podatkowych m.in. internetowej,
prorodzinnej. W przypadku zasad ogólnych obowiązkowe jest prowadzenie
ewidencji księgowych: księgi rachunkowe (pełna księgowość) lub księgi
przychodów i rozchodów.

Podatek liniowy
wylicza się podobnie jak na zasadach ogólnych z tym, że stawka podatku
jest stała i wynosi 19 %, niezależnie od tego, ile się zarobi, stawka
podatku zawsze będzie taka sama. Przy tej formie nie występuje kwota
wolna od podatku, nie można skorzystać z żadnej ulgi podatkowej, ani z
możliwości wspólnego rozliczania się. Obowiązkowe jest prowadzenie
ewidencji księgowych: księgi rachunkowe (pełna księgowość) lub księgi
przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym należy mieć na uwadze to czy
roczny dochód nie przekroczy 85.528 zł. i czy jest możliwość wspólnego
rozliczenia z małżonkiem, którego dochód jest poniżej wymienionej kwoty.
Nawet jeżeli w trakcie roku od nadwyżki dochodu ponad pierwszy próg
podatkowy zapłaci się podatek 32 % to i tak się opłaci pozostać przy
formie opodatkowania wg skali, ponieważ we wspólnym rozliczeniu rocznym
skala podatkowa podwaja się i jest to (2 x 85.528 zł.) 171.056 zł. a
zapłacony podatek powyżej 18% zostanie zwrócony w formie nadpłaty.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to
forma, w której opodatkowaniu podlega tylko przychód, bez względu na to
czy z prowadzonej działalności występuje strata, czy zysk. Nie można
pomniejszyć przychodów o poniesione koszty uzyskania przychodu. W
zależności od rodzaju wykonywanej działalności przypisana jest
odpowiednia stawka podatkowa 3 %., 5,5 %, 8,5 %, 17 i 20 %.. Rozliczając
się w ten sposób jest obowiązek prowadzić uproszczoną ewidencję
przychodów, w której nie wykazuje się kosztów. Ponadto jest zobligowany
do przechowywania dowodów zakupów, prowadzenia ewidencji przychodów oraz
wykazu środków trwałych.

Karta podatkowa cechuje
się tym, że nie ma nic wspólnego z dochodem osiąganym przez
przedsiębiorcę. Wysokości stawek karty podatkowej jest ustalana
indywidualnie z naczelnikiem urzędu skarbowego i zależy od wielu
czynników, między innymi od:

  • ilości mieszkańców miejscowości, gdzie zarejestrowano działalność,
  • rodzaju usług wykonywanych przez jednoosobową działalność gospodarczą,
  • wieku podatnika.

Kartę podatkową wybierają przedsiębiorcy działający w
zakresie gastronomii (ze sprzedażą napojów o zawartości alkoholu do 1,5
proc.), usług rozrywkowych, edukacyjnych czy usługowych. Pełną listę
działalności, które mogą skorzystać z karty podatkowej można znaleźć w
art. 23 ust. 1 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Karta podatkowa posiada bardzo ścisłe limity
zatrudnienia, oraz wymaga dodatkowych formalności. Więcej na temat karty
podatkowej oraz innych form opodatkowania można przeczytać w artykule: Wybór formy opodatkowania.

  • Konto bankowe

Właściciel małej jednoosobowej działalności nie ma
obowiązku zakładania konta firmowego. Może to zrobić ze względów
formalnych, aby prywatne pieniądze nie mieszały się z pieniędzmi
firmowymi. Bardzo to ułatwia sprawę rozliczania się oraz nie komplikuje
kontroli skarbowych. Konto bankowe również należy wykazać w formularza CEIDG-1.

  • Podatek VAT

Przedsiębiorcy, którzy rozpoczynają w ciągu roku
podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT, mogą
korzystać ze zwolnienia, jeżeli przewidywana przez nich wartość
sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 200.000 zł (art. 113 ust. 9
ustawy o VAT).

Również należy sprawdzić czy wybrany rodzaj
prowadzonej działalności nie jest w wykazie czynności wyłączonych ze
zwolnienia z VAT. Na mocy art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, z prawa do korzystania ze zwolnienia z VAT wyłączeni są podatnicy, którzy dokonują sprzedaży w zakresie:

– wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
– towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii
elektrycznej, wyrobów tytoniowych a także samochodów osobowych, innych
niż nowe środki transportu, zaliczanych przez podatnika, na podstawie
przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających
amortyzacji;
– budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a) i b),
– nowych środków transportu,
– terenów budowlanych,
– usług prawniczych,
– usług w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego
związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt,
a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania
i modernizacji gospodarstwa rolnego,
– usług jubilerskich.

Przed podjęciem wyżej wymienionych czynności jest
obowiązek złożenia w Urzędzie Skarbowym zgłoszenia rejestracyjnego w
zakresie podatku VAT (VAT-R).

  • Kasa fiskalna

W § 3 nowego rozporządzenia  Ministra Finansów z
obowiązku stosowania kas rejestrujących pozostaje zwolnienie dla
podatników, których obrót sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekroczył kwoty 20 tys. zł. Limit ten dotyczy proporcjonalnie również podatników, którzy rozpoczną działalność w trakcie roku 2015, czy 2016.

Ponadto jest katalog czynności, do których nie mają
zastosowania zwolnienia z § 2 i § 3 rozporządzenia z obowiązku
stosowania kas rejestrujących:

– usługi naprawy pojazdów samochodowych, motocykli,
motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i
regenerowania),

– usługi w zakresie wymiany opon i kół,

– usługi w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,

– usługi w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,

– usługi prawne, w tym w zakresie doradztwa
podatkowego, z wyjątkiem usług notariuszy w zakresie objętym wpisem do
repertorium A i P,

– usługi fryzjerskie, kosmetyczne i kosmetologiczne,

– usługi gastronomiczne, z wyjątkiem usług
świadczonych na pokładach samolotów oraz w sposób określony w pozycji 43
załącznika do rozporządzenia (stołówki w placówkach oświatowych

Przed podjęciem wyżej wymienionych czynności
jest obowiązek nabycia kasy fiskalnej, jej zgłoszenie i zarejestrowanie w
Urzędzie Skarbowym.